|
“Genesiaren hitzen arabera, Jainkoak esan zuen: ?Egin
dezagun gizakia; izan bedi gure antzeko, gure irudiko?. Esaldiak
adierazten du gizakiak Jainkoaren antza eta irudia dituela, hau da,
Jainkoaren perfekzioak (bertute jainkotiarrak) giza errealitatean
islatu edo errebelatu egiten direla. Eguzkiaren argia eta distira
ispilu pulitu batean gloria eta handitasunez islatzen diren bezala,
halaxe irradiatzen direla pertsona baten bihotzaren sakonetik
Jainkotasunaren kualitate eta atributuak. Hauxe da ebidentzia:
gizakia izakien arteko nobleena da (...).
Aurki dezagun, bada, xehetasun osoz zertan den
Jainkoaren antz eta irudi hori eta zein irizpide edo ereduren bidez
neurtu eta balioesten diren. Irizpide bakarra harengan errebelatzen
diren bertute jainkotiarrena izan behar du. Horrenbestez, kualitate
jainkotiarrak dauzkan gizaki oro, zeruaren perfekzio eta ezaugarri
moralak islatzen diren gizaki oro, atributu goraipagarri eta idealak
adierazten dituena, gizaki hori benetan dago eginda Jainkoaren antza
eta irudiaren arabera. Gizaki batek ondasunak baditu, esan al
dezakegu Jainkoaren antza eta irudia dituela? Edo ohorea eta ospea
al dira hurbiltasun jainkotiarraren irizpidea?
Arraza kolorearen probaz balia al gaitezke gizaki
batek larruazal kolore jakin bat duenean -zuria, beltza, marroia edo
gorria dela- bere Sortzailearen benetako irudia dela? Beraz,
ondorioztatu beharrean gaude kolorea ez dela ez irizpide ez epai
elementua, eta ez duela garrantzirik, larruazalaren kolorea
naturaren gertakaria baita. Gizakiaren izpiritu eta inteligentzia
funtsezkoak dira (...). Horrenbestez, jakin bedi larruazal koloreak
eta arrazak ez dutela inongo garrantzirik. Jainkoaren antza eta
irudia dituena eta dohai jainkotiarrak erakusten dituena, hori da
onargarria Jainkoaren Atalasean. Zuria, beltza edo beltzarana
izatea, bost axola. Gizakia ez da gizaki soil-soilik ezaugarri
fisikoengatik. Haren izpirituak eta inteligentziak ematen dute haren
neurri eta zuhurtzia jainkotiarren irizpidea (...).
Gizaki baten bihotza puru eta garbia izan daiteke
haren larruazala beltza izanda ere; edo haren bihotza beltza eta
bekatuz betea egon daiteke haren larruazalaren kolorea zuria izan
arren. Izaera eta bihotz purutasuna dira
garrantzizkoena”.
-1912ko apirilaren 30ean
Chicagoko (Illinois) Handell Hall delakoan egindako Koloreko
Jendearen Aurrerabidearen aldeko Elkartearen Laugarren Nazio
Konferentzian ‘Abdu’l-Bahemandako hitzaldi baten zatiak
Datozen orrietan:
|